Uncategorized

100 woorden 22: tijd

De tijd vliegt, daar sta je niet zo bij stil.

Liever niet zelfs, want voor je het in de gaten hebt sluit de wereld zich als drogend beton om je voet en kom je niet meer mee. Iedereen kent wel mensen om zich heen die bevroren lijken in de tijd. Groene actievoerders zijn vaak types die het niet is gelukt zich los te trekken uit de jaren zestig. Nog een paar dagen en dan ga ik naar Frankrijk. Lekker rustig aan en zien waar het autootje strandt. En stilletjes hoop ik dan dat tijd en ruimte om me heen bevriezen.

Standaard
Uncategorized

100 woorden 21: N8W8

Zaterdag de Nachtwacht gezien.

Van Rob Scholte! In een lezing waar een volle zaal ademloos naar luistert, een paar jaar geleden, vertelt hij waarom de borduurwerkjes die hij op rommelmarkten koopt, toch heus wel echte kunstwerken van Rob Scholte zijn. Ze zijn identiek, onpersoonlijk, zielloos. Alleen aan de achterkant zie je het karakter van de maker. Zuinig of verkwistend met wol, netjes of slordig. Daarom hangt Scholte ze achterstevoren. Een van die handwerken, een N8W8, hangt nu diep in een pikkedonkere mergelgroeve in Maastricht, die in de Koude Oorlog geheim NATO Hoofdkwartier was. Pas op, daar komen de schutters!

Standaard
Uncategorized

100 woorden 20: bewogen

Wat is er nog telefoon aan een iPhone?

Je twittert, facebookt, whatsappt, internet en fotografeert vooral met je mobieltje. Je zou bijna schrikken als het apparaat een ringtone produceert. Alsof het een boer laat. Twee jaar lang zat ik in een internationale groep van fotografen die plaatjes schoot met de iPhone en dat iPhoneography noemde, alsof het om iets heel bijzonders ging. De gekte is eraf want wat is iPhoneography anders dan fotografie? Ik herinner me uit de begintijd dat een van de leden quasi wanhopig uitriep: ‘Ben ik aan het fofograferen, begint dat ding opeens te rinkelen. Foto bewogen’.

Standaard
Uncategorized

100 woorden 19: zatte dieren

Ik herinner me…

…dat de gasten in het café van mijn overgrootmoeder als ze in kennelijke staat waren afmarcheerden naar het erf en daar alle dieren een borreltje in het keelgat goten zodat de stakkers maffe capriolen uithaalden van zattigheid of omdat het goedje zo brandde. Mijn overgrootmoeder had een pomp in de keuken waar ik als jochie met een beetje zwengelen water naar boven haalde dat smaakte naar grond. Ik meen me ook te herinneren dat ze alleen buiten een plee had, wat ’s winters heel koud was. Gek dat de herinnering aan de zatte beesten helemaal vooraan zit

Standaard
Uncategorized

100 woorden 18: groepsseks

Ze houden van een voorspel.

20140301-070237.jpg?w=2592&h=1728

En van groepsseks. De padden zijn weer onderweg. Ze trekken naar stilstaande watertjes om te paren. Wat zo’n mannetjespad dan uitspookt met zijn vriendin! Hij bestijgt haar onderweg al en laat zich verder dragen. Zijn versie van het voorspel. De pret kan beginnen! Paddenmeneren die nog geen mevrouw zijn tegengekomen, moeten er in de waterpoel een verschalken. Soms zit daar al een mannetje bovenop, zich uit alle macht vastklemmend, maar dat deert ze niet. Je ziet ook hele kluwens van wel drie meneren en één mevrouw. Dat het arme wicht verzuipt, merken ze niet eens.

Standaard