Uncategorized

100 woorden 15: Lothar

Zijn warme woning zat propvol voedsel.

‘Nie wieder hungern, nie wieder frieren.’ In de oorlogswinter had Lothar als kind door Duitsland gezworven, aardappels jattend, slapend in stallen. Later, in Liberia, was hij opzichter van negers die telkens weer achter in de rij aansloten als hij het loon verdeelde. Op de borsten van hun vrouwen ‘konnte man ‘ne Laus knacken.’ Als hij vertelde, biggelden tranen van plezier over zijn wangen. Oud geworden, bij de Berliner Wasserwerke, tuurde hij dommelend naar metertjes en lampjes. Als er dan plots een aanging en hij op een knop moest drukken: ‘Guck mal, ich hab jeackert.’

Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s