Uncategorized

100 woorden 12: kringspier

De kringspier van de wereld verslappen.

20140126-095855.jpg?w=2592&h=1728

Dat is een van de boeiendste eigenschappen van internet. Wat er allemaal aan vuiligheid naar buiten komt. Aan abjecte meningen. Vrijdag toonde de vpro een documentaire van Louis Theroux over mensen met wilde beesten als huisdier. ‘Ik zou ‘m in een klein kooitje stoppen’, schrijft iemand op Twitter over een van hen, ‘en ieder uur een elektroshock toedienen’. Ooit schreef ik een diervriendonvriendelijke column over het vangen en bereiden van wilde kat. ‘Die man verdient de elektrische stoel’, vond een ingezondenbrievenschrijfster. Helaas schrapte de hoofdredactie die passage uit haar epistel. De krant als toiletpapier.

Standaard
Uncategorized

100 woorden 11: Willem

Spartelend in een dichtgesnoerde jute zak.

20140119-0855595.jpg?w=2592&h=1728

Zo hebben ze hem in het bos gedumpt, gelukkig bij de koffiekeet van een paar groene jongens, die een hok voor hem timmeren met een uitloopren. Hij komt uit de bio-industrie. Je kan het zien aan de scheur in zijn oor. Daar is het merkteken eruit gerukt. Willem is een leuk varken. Luid knorrend begroet hij wandelaars, die hem bami, gekookte aardappelen en wortelen geven. Willem neemt de gaven slorpend tot zich. Hij zwijnt. Willem wordt dikker en dikker. En op een dag is hij er niet meer. Geslacht zeggen de groene jongens. Glunderend.

Standaard
Uncategorized

100 woorden 10: vliegen

Wiel Kusters dicht: We slaan ze dood en niemand zegt: ‘Ocherm’.

Ik citeer ‘m nu er even weinig vliegen zijn. Wie heeft een goed woord over voor vliegen? In elke politieroman van de Parijse archeologe Fred Vargas komen vliegen voor. De lievelingsmuziek van de dood is immers gezoem. Kijk naar de varkenskop in Heer der vliegen van William Golding. Nooit worden vliegen echt geknuffeld. In Die Fliegenpein van Canetti worden ze gemarteld. In urinoirs van Sphinks moet je ze het riool in pissen. Alleen haikudichter Issa waarschuwt: ‘De vlieg niet doodslaan! hij wringt voor u zijn handjes, hij wringt zijn voetjes’.

Standaard
Uncategorized

100 woorden 9: De rouwbrief

Ad is dood.
20140102-105015.jpg?w=2592&h=1728

Ik schrok toen ik de rouwbrief op de deurmat zag liggen. Onmiskenbaar het handschrift van Ad Maas. Ad had geen familie meer. Een bang vermoeden werd bewaarheid toen ik de brief eruithaalde en hem openvouwde. Ad had zijn eigen rouwkaart geschreven in de stijl die ik zo goed kende. Omdat ik me vandaag niet goed voelde, ben ik voor alle zekerheid maar naar U verhuisd, schrijft hij. Daaronder de datum van zijn overlijden en zijn handtekening. Ook: ad maas was. En de melding van een crematie. Gek, dat laatste. Want Ad lag ook graag in een kistje.

Standaard